Niet haaks

Ik had eigenlijk het dekentje voor het kleinkind-op-komst al af, maar ik twijfelde heel erg over de kleur. Dus toen ik de andere breisels van mijn lijstje klaar had, besloot ik een tweede poging tot een dekentje te doen, met heel andere kleuren. Ik had sowieso behoefte aan het soort breiwerk waar je min of meer gedachteloos aan verder kunt breien terwijl je praat, een filmpje kijkt of gewoon helemaal nergens aan denkt. Breien werkt bij mij altijd goed tegen piekeren en een stevige deadline hebben helpt ook nog eens tegen emotie-eten, omdat ik minder geneigd ben doelloos door het huis (in de richting van koelkast en voorraad) te zwerven.

Ik wist al dat het krap zou worden (dochter M. is vandaag precies 37 weken zwanger), maar dat gaf dus niets. Het kon, als ik doorwerkte. Ik breide het hele weekend bijna aan een stuk door (af en toe rust houden is wel belangrijk om geen last van mijn -zeer lichte vorm van- arthritis te krijgen) en het dekentje groeide en groeide en groeide.

En tegelijkertijd groeide er, heel ver in de achtergrond, diep onder al mijn piekergedachten, de twijfel of ik het wel goed deed. Het patroon komt uit Knitter’s almanac van Elizabeth Zimmermann. Ik ben groot van van EZ, vooral door de manier waarop ze haar patronen schrijft. Ze gaat ervan uit dat breisters zelf nadenken en dat vind ik leuker dan naald-voor-naald-steek-voor-steek-beschrijvingen volgen.

“I deliberately keep my knitting notes vague, because tastes vary, and your brains are as good as mine anyway.” – The Opinionated Knitter

In dit patroon (Square Shawl – February), stond dat je een bepaalde volgorde van steken (1 recht, draad omslaan, 1 recht, draad omslaan, recht tot eind) moest herhalen op elke naald van elke 2e ronde.
Ik weet nog dat ik in het begin dacht: dat is een gekke manier om een rechte hoek te maken. Want in haar andere boeken doet ze het heel anders. Maar ja, als EZ het zegt, moet het wel goed zijn.

Dus ik breide, en breide, en breide.

Zag dat de hoeken wel op een heel bijzondere manier ontstonden. Maar nogmaals, als EZ het zegt…

Dus ik breide, en breide, en breide.

Tot ik iets had dat bijna 70 cm in het vierkant zou moeten zijn. En toen kwam ik erachter dat geen van de hoeken haaks waren.

Toch maar eens op het internet gezocht hoe andere mensen het patroon geïnterpreteerd hebben. En ja, die hadden wat ik in het begin verwacht had. Elke hoek had een lijn van één enkele steek met meerderingen aan weerszijden naar het midden toe en dat in vier hoeken. Dat geeft een mooie vierkante deken. Maar in het patroon stond dat je die steken moest herhalen en dát was wat ik had gedaan.

Boekje er weer bij gepakt. Nu toch maar even verder iets gelezen.

“There will of course be one more stitch at the beginning of the needle each increase round.”

Zucht… Beginnersfout. Als ik mensen advies geef over het breien van patronen zeg ik altijd: lees eerst het hele patroon. Anders kan het zomaar zijn dat je pas als je bijna klaar bent met het breien van een vest erachter komt dat je elke zoveel naalden knoopsgaten had moeten maken – vraag maar niet hoe ik dat weet 😉
(Geldt ook voor het koken van recepten, trouwens. Lees eerst het hele recept. Anders kan het zomaar zijn dat iets een nacht in de koelkast moet staan, terwijl je het over een half uur op tafel wilde zetten. Maar dat terzijde.)

Overlegd met echtgenoot, die meestal de eerste is die me tegenhoudt als ik iets uit wil halen omdat er een foutje in zit (want hij vindt me veel te perfectionistisch). Maar nee, een deken die niet vierkant is, en ook geen andere logische vorm heeft, en bovendien niet plat wil liggen… het is echt geen gezicht. Uithalen was echt de enige optie.

En nu ben ik dus terug bij af. Bovenstaande foto geeft de huidige voortgang weer (in zwartwit, want dan blijft de kleur een verrassing als de dochter meeleest). Ik heb deze week geen tijd om hele dagen te breien, dus ik ben bang dat het niet afkomt voor we weggaan. En nu kan ik het natuurlijk meenemen, maar dan heb ik nog steeds tijd nodig en het zou zomaar kunnen dat de baby heel binnenkort geboren wordt. Dus… dochter M., hou je dat kind nog even binnen tot ik klaar ben met breien?

P.S. Ja, er wordt hier flink gepiekerd, over van alles en nog wat. Dit speelt een rol, naast alle andere (geo)politieke onrust. Maar het meeste is niet mijn verhaal, maar (vooral/ook) dat van andere mensen, dus ik kan er niet dieper op in gaan.
We moeten maar gewoon afwachten hoe alles zich ontwikkelt. In de woorden van Elizabeth Zimmermann:
“Now, let us all take a deep breath and forge on into the future; knitting at the ready.”