Geertrude blogt

Menu
  • Contact
  • Over mij
  • Privacy
Menu

Categorie: persoonlijk

nieuwsbrief :: november 2014

Geplaatst op 10/11/2014 door Geertrude Verweij

En toen was het alweer tijd voor een nieuwsbrief. De afgelopen maand was een heftige. Laten we het er maar op houden dat ik een hoop levenservaring heb opgedaan die ik weer in mijn boeken kan gebruiken. Proberen zaken te doen met onbetrouwbare types, een tropische ziekte waardoor je ineens weet hoe het voelt als je negentig bent en je gewrichten niet meer mee willen werken… ik heb het allemaal meegemaakt.
Maar gelukkig waren er ook positieve dingen en we zijn van plan om flink te genieten van onze laatste weken op het eiland.

Biblionrecensie Thuisgekomen

Het blijft een spannend moment omdat de Biblionrecensie nu eenmaal automatisch op allerlei plekken wordt overgenomen. Maar hij was weer positief en ik kan weer opgelucht ademhalen. Vooral die laatste zin vind ik fijn, want dat zijn wel twee heel grote namen om mee vergeleken te worden!
Stella’s man verdween vijf jaar geleden na een auto-ongeluk. Stella houdt een slepend been over aan het ongeluk en de onzekerheid of Laurens nog leeft. Ze woont in het huis van haar overleden ouders en heeft enkele opdrachten als vormgeefster. Wegens geldgebrek stemt ze in met het idee van haar vriendin Mona om Berend met vijf kinderen in huis te nemen. Berend is weduwnaar en drie van de kinderen zijn van zijn zus die psychische problemen heeft. Stella denkt Laurens weer te zien, maar krijgt ook gevoelens voor Berend. Dit is vrij verwarrend voor haar en ze zet dan ook alles op alles om erachter te komen wat er nu echt met Laurens gebeurd is. Berend, die advocaat is maar in de softe sector werkt, helpt haar daarbij. Het boek leest vlot. Het karakter van de rustige, verlegen Stella wordt goed uitgewerkt. Enkele toevalligheden en onjuistheden in de tijd, verstoren het verhaal niet. Verweij (1971) schreef diverse romans. Voor liefhebbers van Hetty Luiten en Gerda van Wageningen. – Iris Stekelenburg-van Halem

Bibliotheken

Het verschijnen van de Biblionrecensie valt ook samen met de bestelling van de bibliotheken. Als het goed is, kun je Thuisgekomen binnenkort ook lenen. Is hij bij jouw bibliotheek niet in de collectie opgenomen en wil je hem toch graag lenen? Bij veel bibliotheken kun je een aanschafsuggestie doen.

Boek 9

De cover is inmiddels klaar en ik ben nog wat kleine dingen aan het veranderen. Ja, het blijft een beetje bij hinten en niets loslaten, maar ik heb nu eenmaal de afspraak dat ik pas met details mag komen als de fondslijst er is. En die is er nog niet. Nou goed, een heel klein stukje van de cover dan. Als je goed kijkt, kun je raden wat het beroep van de hoofdpersoon is…

En verder:

:: ben ik bezig met een paar korte verhalen. Mijn idee is om een serie te schrijven die zich afspeelt in één straat en er het komende jaar iedere maand één te plaatsen. Of dat haalbaar is weet ik niet, want ik heb nog heel veel ander schrijfwerk, maar ik ben er in ieder geval eindelijk (na twee jaar erover nadenken) aan begonnen.

:: komt er hoogstwaarschijnlijk volgende maand in ieder geval weer een nieuw kerstverhaal online.Dat is toch wel een soort jaarlijkse traditie inmiddels (hoewel ik vorig jaar overgeslagen heb).

:: staan er twee boeken van mij (Erfgoed en Tegenstelling) op de longlist voor de Valentijnsprijs 2015. Dat is geen verdienste, hoor, die zijn door mijn uitgever aangemeld, samen met een hele reeks andere boeken die in dezelfde tijd verschenen zijn. In totaal staan er 79 boeken op de longlist. In januari horen we wie er op de shortlist komt. Daarna wordt er door het publiek en door Vrienden van Valentijn een winnaar gekozen. Mocht ik op de shortlist komen, dan ga ik iedereen die ik ken lastig vallen om op me te stemmen. Jullie zijn dus alvast gewaarschuwd 😉
De week van 7 tot en met 14 februari is uitgeroepen tot Week van het Romantische Boek. In die week zal er van alles in het kader van het romantische boek georganiseerd worden. Op 14 februari zal de week worden afgesloten in de Openbare Bibliotheek Amsterdam met onder andere de prijsuitreiking voor het beste romantische boek.

handtekening

Spectaculair

Geplaatst op 06/11/2014 door Geertrude Verweij
– – – – – – – – – – 

Niets zo goed voor mijn stukjesschrijfinspiratie als een officiële blogpauze. Ineens zat ik gisteren een stukje te schrijven over mijn stoel. Misschien kwam het juist wel door die blogpauze, want ik schreef dit gewoon, zomaar, omdat ik er zin in had. Zonder na te denken over alles wat er tegenwoordig bij komt kijken als ik over bloggen nadenk. Het was gewoon een schrijfsel, zoals ik ze vroeger vaak schreef. Het gaat nergens over, maar is wel leuk om te doen en misschien ook wel leuk om te lezen. Dus ik dacht: die zet ik op mijn blog.

Maar toen kwamen de twijfels. Is mijn pauze al voorbij dan? En ga ik in het vervolg dit soort stukjes schrijven? Kan ik dat wel weer elke week? En moet er geen foto bij? Trouwens, zo’n geweldig leuk stukje is het nu ook weer niet. Een column kan ik het niet noemen. En een blogpost is het ook niet. Daarvoor is het weer te erg “een stukje”. Niet plaatsen dan maar? Ook weer jammer. Nieuw blog beginnen voor schrijfsels? Maar meer dan de helft van mijn oude blog bestaat uit schrijfsels, dus dat slaat ook nergens op. En…

Weet je wat? Ik stop gewoon met piekeren en denken en zeuren. Dat lijkt me voor alle partijen en vooral voor mezelf een stuk prettiger. Ik plaats gewoon waar ik zin in heb als ik daar zin in heb en we zien wel hoe dat verder gaat…

– – – – – – – – – – 

Ik zakte níét als eerste door mijn stoel en dat was fijn. Mijn magere echtgenoot ging me voor, dus het lag niet aan mijn overgewicht. Het is blijkbaar gewoon een feit dat de bekende witte plastic opvouwbare tuinstoelen met verstelbare rugleuning (een hele mond vol, maar als het goed is weet u nu wel wat voor stoelen ik bedoel) maar zeven weken intensief gebruik kunnen doorstaan.
We hebben het in dit geval wel over héél intensief gebruik. Want we hebben hier nu eenmaal geen bank, geen kantoorstoelen en geen… oh ja, wel een eettafel. Maar die staat in de keuken en daar is het nooit koeler dan negenentwintig graden. Niet de meest ideale plek om te eten of te werken. En ook een beetje zonde als je buiten een prachtig overdekt terras hebt.
Daar stonden geen comfortabele stoelen, dus die kochten we zelf. Ze zaten heerlijk. Van het eerste kopje koffie ‘s ochtends tot het laatste glaasje rosé in de avond en tijdens alle maaltijden en werkzaamheden daar tussenin.
Ik deed de btw-aangiftes en ik werkte aan mijn negende boek. Ik schreef een kort verhaal voor een verhalenwedstrijd* en ik begon aan drie nieuwe projecten. Alles op die simpele witte tuinstoel.
Het zou mooi zijn geweest als die stoelen het gewoon hadden volgehouden tot we terug gingen naar Nederland. Daar gingen we eigenlijk zelfs gewoon vanuit. Maar helaas, ze zijn kapot. Allebei.
Echtgenoot zakte er wel een beetje anders doorheen dan ik. Bij hem brak er iets kleins. Met een halve rol duct tape plakte hij de boel weer bij elkaar en dat leek het nog te houden ook. Tot er weer iets kleins brak, we de stoel afschreven en hij noodgedwongen een minder comfortabele stoel ging gebruiken. Heel beschaafd allemaal.
Nee, dan ik. We waren aan het barbecueën en ik had net de laatste hap van mijn hamburger genomen. Ik leunde tevreden achterover in mijn fijne stoel die lekker nog heel was, toen het ding met een enorme klap in één keer compleet doormidden brak en ik op de grond belandde. Gelukkig niet heel pijnlijk, maar wel spectaculair. En een beetje een afgang, want we hadden een gast. Toch fijn dat we die al hadden uitgelegd waarom er nog maar één goede stoel was…

*maar daar ga ik helemaal niets over zeggen, want ik win dat soort dingen nooit en dan kan er maar beter niemand weten dat ik heb meegedaan

Even pauze

Geplaatst op 13/10/2014 door Geertrude Verweij

Ik lag weer eens onder een palmboom (een andere dan die waar ik meestal onder lig deze keer, maar dat is op de foto niet te zien), toen ik bedacht dat ik een foto moest maken voor mijn blog. En toen ik dat gedaan had bedacht ik dat ik eigenlijk wel weer eens een tijdje niet steeds met mijn hoofd bij dat blog wilde zitten. Want zo werkt dat bij mij, ik post misschien niet vaak, maar ik denk er wel voortdurend over na. Is dit leuk om te vertellen, is dat niet te privé, vinden mensen zus of zo eigenlijk wel boeiend en moet ik hier niet gauw een foto van maken?

Ik beleef dus eigenlijk een groot deel van mijn leven met een blogbril op. En daardoor zit mijn hoofd te vol voor andere dingen. Ik heb zoveel plannen op schrijfgebied (vervolgverhaal, korte verhalen serie, meer boeken), maar mijn gedachten gaan altijd weer naar die foto’s en die blogtekstjes. Vroeger kapte ik er gewoon mee als ik het weer eens zat was. Dat luchtte wel enorm op, maar dat wil deze keer toch maar niet doen. Ik heb nu meer volgers en lezers dan ooit (al blijft het bij een klein beetje vergeleken met een hoop anderen) en die kan ik toch niet zomaar zonder waarschuwing laten zitten.

Iets minder definitief dan maar?
Een blogpauze voor onbepaalde tijd. Dat lijkt me wel wat. Ik ga een paar maanden zonder blogbril genieten van het (ik wilde bijna schrijven: mijn, maar dat klopt natuurlijk niet) eiland en ik hoop dan tijd over te hebben om me eens te richten op al die andere plannen.

Mensen die op de hoogte willen blijven van schrijfnieuws kunnen me vinden op mijn website (stiekem ook gewoon een blog en dus ook te volgen via blogger, bloglovin etc.) en ik zal het hier laten weten als één van die andere plannen van de grond komt.

Iedereen heel erg bedankt voor het lezen en reageren en wie weet (over een paar maanden weer) tot blogs!

nieuwsbrief :: oktober 2014

Geplaatst op 10/10/2014 door Geertrude Verweij

Na een paar drukke weken zijn we eindelijk terug op Curaçao. Niet dat we het nu minder druk hebben, maar voor een stel zomerliefhebbers als wij werkt het toch een stuk prettiger buiten op de porch, dan binnen terwijl de regen tegen de ramen tikt (hoewel ik gehoord heb dat het in Nederland op dit moment ook best lekker weer is). En het helpt ook wel dat we af en toe even naar het strand kunnen om te genieten van de palmbomen of een mooie zonsondergang.

Recensies en interview

De nieuwe boekensite Hebban heeft sinds kort ook een afdeling die speciaal bestemd is voor het romantische boek. Hebban Romance stelde mij vragen over onder andere Thuisgekomen en over de dyslexie-uitgave van Tegenstelling. Het interview is hier te lezen.

Hebban Romance recenseerde ook twee van mijn boeken. Simone Foekens gaf Thuisgekomen vier sterren: “Een roman met een origineel thema. […] Al met al een boek om heerlijk mee te relaxen.”. En Diana van Eynde was over Erfgoed al even enthousiast. “Erfgoed is een verhaal over liefde. Niet alleen over ware liefde, maar ook over de kern van liefde. Niet elk huwelijk is of wordt een goed huwelijk en geheimen kunnen een huwelijk tot in de kern kapot maken. Geertrude heeft met dit boek duidelijk een fijne feelgoodroman neergezet.”

Bibliotheken

Het wachten is nog even op de Biblionrecensie (dat blijft spannend), maar ik verwacht dat het niet al te lang meer duurt voorThuisgekomen ook te lezen is via de bibliotheek.

Lidy van de Poel

De afgelopen week legde ik eindelijk de laatste hand aan mijn verhaal voor Lidy van de Poel. De kinderarts krijgt weer te maken met allerlei soorten kinderleed en goed bedoelende volwassenen, die daardoor domme fouten maken. Wanneer het verschijnt weet ik nog niet, maar natuurlijk meld ik het hier en op facebook zodra het verkrijgbaar is.

Boek nummer 9

Tja, het is een langzaam proces, maar het komt eraan. Ik ben bezig met de allerlaatste puntjes op de i. Titel, samenvatting en omslagvoorstel zijn al naar mijn uitgever, dus nu is het wachten op wat de vormgever daarmee gaat doen.
En ondertussen schrijf ik rustig verder aan boek nummer 10…

handtekening

Vertrouwd

Geplaatst op 25/09/2014 door Geertrude Verweij

Wie hier al leest sinds ons allereerste bezoek aan Curaçao zal bij het zien van bovenstaande foto’s wel denken: ze valt in herhaling. En dat is ook zo. We zijn hier voor de vierde keer en zo langzamerhand begint het normaal te worden. Het voelt niet meer als vakantie of avontuur, maar gewoon heel vertrouwd. Zodra de jetlag voorbij was, merkten we dat we naadloos naar ons ritme van de vorige keer overschakelden. En dat was fijn.

En dus zochten we dit weekend ook niet naar onbekende weggetjes, maar bezochten we onze favoriete plekjes en genoten van het gevoel van herkenning. Na het weekend gingen we uitgerust weer aan het werk. En dat was ook fijn.

Over werk gesproken: boekensite Hebban interviewde mij over mijn nieuwste boek en over de dyslexie-uitgave van Tegenstelling. Bovendien plaatste een Hebban-recensente de allereerste (gelukkig zeer positieve) recensie over Thuisgekomen.

En nu we het toch over mijn nieuwe boek hebben: Jane, mail je me nog even met je postadres? Het pakketje ligt klaar, maar ik heb nog geen reactie van je ontvangen.

Terug op het eiland

Geplaatst op 19/09/2014 door Geertrude Verweij

Na een paar weken stressen om alles op tijd klaar te krijgen (wat natuurlijk niet lukte) en een lange vliegreis (waarvan ik vanwege dat stressen het grootste deel slapend heb doorgebracht) zijn we gisteren op Curaçao aangekomen. We waren zo heerlijk op tijd dat we zelfs al een uurtje op het strand hebben doorgebracht, voor de jetlag het won en we het klokje rond geslapen hebben.

Plannen voor de komende dagen? Terug naar dat strand en uitrusten 😉

Jullie ook allemaal een fijn (en hopelijk zonnig) weekend gewenst!

nieuwsbrief :: september 2014

Geplaatst op 13/09/2014 door Geertrude Verweij

lievelezers

20140912nieuwsbrief (Custom)Het zou zo mooi zijn als ik hier neer kon zetten dat ik nog heerlijk aan het genieten ben van de laatste mooie nazomerdagen. Maar eigenlijk heb ik het daar veel te druk voor. Gelukkig gaan we straks weer een periode naar Curaçao waar ik nog meer dan genoeg van de zon kan genieten.
En het komt goed uit dat de kersenboom altijd vroeg begint met verkleuren, want dat is het enige deel van de herfst waarvan ik het jammer vind dat ik het zal gaan missen.

Thuisgekomen

20140912nieuwsbrief (1) (Custom)
Het nieuws van de maand is natuurlijk dat mijn nieuwste boek net verschenen is. Ik wist dat het eerder zou komen dan gepland, maar het kwam onverwacht zelfs nog eerder. Altijd weer een fijn gevoel om een verhaal uiteindelijk in boekvorm in handen te hebben.

Nog even de flaptekst en wat andere informatie:

Op aandringen van haar beste vriendin en gedwongen door geldgebrek stemt Stella er in toe de voor haar onbekende Berend met  zijn vijf kinderen bij haar in huis te laten wonen. Ondanks hun verschillende achtergronden blijken Berend en Stella het prima met elkaar te kunnen vinden. Zijn gezin voelt zich thuis in Stella’s huis en hun aanwezigheid is voor Stella een verademing na vijf eenzame jaren. Maar  helemaal perfect is het allemaal niet. De moeder van de drie pleegkinderen zorgt voor onrust en verdriet. En is de anonieme man die regelmatig in de omgeving van het huis opduikt Stella’s verdwenen echtgenoot of is het toch iemand anders? Maar waarom staat hij daar alleen maar te kijken in plaats van contact op te nemen? Dat maakt het voor Stella extra ingewikkeld, want ze gaat steeds harder twijfelen. Houdt ze nog van haar man of begint ze verliefd te worden op Berend?

prijs: € 17,95
ISBN: 9789086602612
Uitgeverij: Ellessy
Bestellen: bij iedere reguliere boekhandel of bij bol.com (link gaat direct naar juiste pagina) en andere online boekwinkels.
Het eerste hoofdstuk alvast lezen?  download pdf

Plannen

Inmiddels ben ik achter de schermen alweer bezig met het afwerken van mijn volgende boek en heb ik een begin genaakt met het schrijven van de roman die mijn tiende (uitgegeven) boek zal worden.Daarnaast ben ik bijna klaar met het schrijven van een nieuwe schriftroman over Lidy van de Poel.

En als ik daarmee klaar ben? Zoals altijd heb ik plannen zat en ik hoop op Curaçao de tijd en de rust te vinden om ze eindelijk ook nog uit te voeren.

handtekening

En de winnaar is…

Geplaatst op 12/09/2014 door Geertrude Verweij

De doos met boeken is gearriveerd, dus ik kan een winnaar trekken…

Alle namen op een briefje.

Vouwen en husselen.

Eentje pakken.

En de winnaar van een exemplaar van Thuisgekomen is… Jane!

Jane, kun je mij je adres mailen zodat ik het kan opsturen?

Acht!

Geplaatst op 05/09/2014 door Geertrude Verweij

Verrassing in de brievenbus gisterenmiddag, want ik dacht dat ik eind september pas aan de beurt was bij de drukker. Maar ik ben er erg blij mee. Mijn achtste boek alweer!

meer informatie, samenvatting en eerste hoofdstuk hier

En natuurlijk mag ik er weer eentje weggeven. Meedoen is niet moeilijk. Gewoon even een reactie op dit bericht achterlaten. Volgende week (als ik mijn doos met meer exemplaren ontvangen heb), trek ik een winnaar.

Een doos

Geplaatst op 01/09/2014 door Geertrude Verweij

Hoi, hallo, Beest hier. Ik neem het even over van de vrouw, want die heeft steeds geen tijd om een stukje te schrijven. Wat ik wel raar vind, want ze zet dus wel iedere dag foto’s hier. Zij zegt dat dat gemakkelijker is, omdat ze die foto’s niet bewerkt en ook niet hoeft na te denken over teksten. Het zal wel. Ze zegt ook dat ze van plan is dat plog (zo noemt ze dat andere blog) en deze samen te voegen, maar dat ze daar nog geen tijd voor heeft en dat ze toch ook niet zeker weet of iedereen die hier leest wel elke dag die plogs wil lezen. En dat ze het dus sowieso te druk heeft om zich daar druk over te maken, want ze moet een schriftroman afschrijven en een nieuw boek herschrijven en ook nog het huis en de tuin…

Nou ja, hoop gezeur dus. Vandaar dat ik even inspring.

Met belangrijk nieuws.

Ik heb namelijk een doos gevonden. Daar moet ik in.

20140808 (1) (Small)

Wat zeg je? Is die doos te klein voor mij? Welnee. Past best. Kijk maar.

20140808 (2) (Small)

Wacht even…

20140808 (3) (Small)

Zo misschien?

20140808 (4) (Small)

Zie je wel? Heel comfortabel.

20140808 (5) (Small)

Hoewel? Toch nog even zo proberen.

20140808 (6) (Small)

Weet je, ik ga wel op mijn vaste plekje liggen.

20140808 (7) (Small)

Véééééél beter.

20140808 (8) (Small)

😉

  • Previous
  • 1
  • …
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • …
  • 46
  • Next

Welkom!

Ik ben Geertrude, echtgenote van 1, (schoon)moeder van 5 en oma van 2.
Ik ben boekhouder, redacteur en schrijfster van beroep en hou van lezen, fotograferen, breien, naaien, tuinieren, kruidengeneeskunde en nog veel meer.
Hier schrijf ik over alles wat me bezighoudt en soms ook over mijn pogingen eens wat rustiger aan te doen.
Meer over mij vind je hier.

Archief

© 2026 Geertrude blogt | Aangedreven door Minimalist Blog WordPress thema