In de zomer van 2022, toen we door omstandigheden drie maanden in Nederland doorbrachten, begon ik met het breien van een restjesdeken.
Ik miste destijds het rustgevende effect van breien, maar wilde in ons vakantiehuisje geen enorme voorraad handwerkspullen gaan opslaan. Ook leek het me geen goed idee om voortdurend mutsen te breien (dat is mijn favoriete soort klein project), want inmiddels was de hele familie wel voorzien. Dus kocht ik een lange rondbreinaald en wat restjes garen bij de kringloopwinkel, zette een paar honderd steken op (ik heb ze niet geteld) en begon met breien.
Het idee was om iedere keer als we in Nederland waren, wat restjes te kopen (de kringloopwinkel daar heeft altijd zakjes met gesorteerde restjes liggen voor 80 cent) en dan steeds een stukje verder te breien. Ik had destijds nog wel het idee dat ik na een paar jaar toch wel een flink formaat deken zou hebben. Maar ja, in december 2022 werd onze eerste kleinzoon geboren en afgelopen december de tweede. En toen had ik dus ineens wel kleine projecten te breien. Ik breide af en toe een paar steekjes aan de deken en kocht zo nu en dan wat restjes, maar echt actief was ik niet. Dit was waar ik december 2024 eindigde:
Afgelopen zomer breide ik nog twee strepen, maar toen ik eenmaal wist dat er nog een kleinzoon onderweg was, bleef het daarbij.
Vorige week konden we vanwege de gladheid nergens heen en ik had weinig puf om nuttige dingen te doen. Dus pakte ik uit pure verveling de deken maar weer op. En ineens had ik de slag te pakken.
Het is een uitdaging voor mijn perfectionisme, dat moet ik eerlijk zeggen. Ik vind de kleuren niet echt bij elkaar passen en de manier waarop ik gewoon een nieuwe kleur meebrei als de vorige op is, geeft ongelijke strepen en overgangen die niet altijd even netjes zijn. Maar ik heb online meerdere restjesdekens gezien en het eindresultaat is altijd mooi. Of in ieder geval acceptabel.
Krijg ik het ooit af? Geen idee. Maar daar gaat het ook niet echt om.
Het is gewoon fijn om er regelmatig even aan te werken en te weten dat dit project altijd op me ligt te wachten als ik in Nederland ben en behoefte heb aan het rustgevende gevoel van een simpel breiwerkje.
Net zoiets als ‘het einddoel is niet belangrijk, maar de reis er naar toe wel’. Heerlijk, om af en toe gewoon even zomaar zen te breien
Ja, precies!
Wat fijn dat je de smaak weer te pakken hebt Geertrude. Ik stel me zo voor dat het ook een goede manier is om weer je ‘footing’ te vinden na het vele heen en weer reizen naar Nederland.