Geertrude blogt

Schrijven is een eenzaam beroep. Er is dus niets leuker dan af en toe wat collega’s te ontmoeten en daar gezellig mee te praten over ons vak. Dat was voor mij het hoogtepunt van de dag die heel toepasselijk op Valentijnsdag door het Valentijngenootschap werd georganiseerd in de Openbare Bibliotheek Amsterdam. Voor mij en de andere leden van het genootschap begon de dag met een inloop en koffie (en kletsen), gevolgd door de officiële jaarvergadering en weer koffie (en kletsen). Daarna hadden we een gezellige lunch (met –u raadt het al- veel gezellig geklets), gevolgd door een meet & greet met onze Vrienden van Valentijn (wat dat inhoudt? kijk hier voor meer informatie), waar ik een paar lezers mocht ontmoeten.

Valentijnprijs

Daarna was het tijd voor de officiële prijsuitreiking. Normaal gesproken zou ik daar alleen als toeschouwer aanwezig zijn geweest, maar ik reageerde op een oproepje op facebook en mocht voor Hebban de verslaggever uithangen. Het verslag en de foto’s zijn hier te vinden.

Bij deze wil ik Thea Zoeteman en Marjan van den Berg nogmaals feliciteren met hun prijs.
En iedereen die wel op mij gestemd heeft bedanken 😉

Onderstaande foto heb ik niet ingeleverd, maar een nieuwsbrief zonder plaatje is ook maar saai en deze was wel erg leuk. Aangezien het niet de bedoeling was dat er twee prijswinaars waren (maar beide dames hadden exact hetzelfde aantal stemmen), moesten ze samen de prijs in ontvangst nemen. Dit was (denk ik) het moment waarop Marjan verzuchtte: “Had ik toch mijn ijzerzaag mee moeten nemen!”

Alles onder controle

Verder heb ik niet veel te vertellen. Mijn redactrice en ik zijn begonnen met het controleren van het manuscript van Alles onder Controle. Dat is het minst leuke deel van het schrijfproces, maar wel belangrijk.

Boek 10

Daarnaast begint mijn volgende boek eindelijk een beetje vorm te krijgen. Ik meld al maanden dat ik ermee bezig ben, maar de waarheid is dat het steeds niet erg vlotte. Ik denk dat de wetenschap dat het mijn tiende boek was ook wel meespeelde. Maar nu beginnen de hoofdpersonen te leven en begin ik te snappen waar het verhaal naar toe wil. Ik heb zelfs al een titel bedacht, maar het duurt nog heel even voor ik die bekend mag maken.

Dat was het wel zo’n beetje voor deze maand. Volgende maand beter, dan heb ik (hopelijk) een sneak preview van Alles onder Controle.

Meer updates? Volg me op facebook
Deze berichten via mail ontvangen? Vul je emailadres in op deze link.

Even een extra nieuwsbrief tussendoor, want dit kan niet wachten tot mijn normale halverwege-de-maand-bericht.

Valentijnprijs

Vanaf vandaag kan er gestemd worden op de vijf genomineerden voor de Valentijnprijs.

De genomineerden zijn:
M/V – Olga van der Meer – uitgeverij Ellessy
Sanne het leven is leuk – Marjan van den Berg –  uitgeverij House of Books
Als de dag van toen – Sandra Berg – uitgeverij Zomer en Keuning
Geraakt – Angelique van Dongen- uitgeverij Ellessy
De verloren zoon – Thea Zoeteman-Meulstee – uitgeverij Zomer en Keuning

Nu zijn dit natuurlijk stuk voor stuk prachtige verhalen, maar… mocht je het  heel erg jammer vinden dat ik er niet bij sta – of geen van de genomineerde boeken kennen –  dan kun je toch nog op één van mijn boeken stemmen. Omdat het nu eenmaal een publieksprijs is, mag er namelijk ook gekozen worden voor één van de andere boeken die op de longlist staan.
In mijn geval kan er gekozen worden tussen Tegenstelling en Erfgoed.

Stemmen kan via bovenstaande widget (ik hoop dat die in de emailversie van deze nieuwsbrief ook werkt – anders kun je hem ook op mijn website (rechtsonderaan) of op de website van het Valentijngenootschap vinden.
Wie liever niet digitaal stemt, kan ook een stembriefje in sturen. Deze zijn te downloaden via deze link.

“Meet & Greet” en feestelijke prijsuitreiking

De prijsuitreiking is in de Bibliotheek van Amsterdam (Oosterdokskade 143, Amsterdam) op zaterdag 14 februari, van 15.00 u tot 16.30 u. Deze feestelijke bijeenkomst zal worden voorafgegaan door een meet & greet met alle aanwezige schrijfsters (vanaf 14.30 u – ik zal er in ieder geval ook zijn en ik weet dat onze bestuursleden Gerda van Wageningen, Greetje van den Berg en Jose Vriens er in ieder geval zijn) en wordt omlijst met met live optredens van de genomineerden, gedichten, dans en romantische muziek.
Kaarten kosten 15 euro en zijn hier te bestellen.

Wie weet zien we elkaar daar 😉

Mijn jaar begon zoals het vorige jaar eindigde: gezellig en druk. Na een reeks fijne feestdagen reden we nog “even” met een volle auto (7 personen) naar Durham voor de graduation van een dochter. Met alle dingen die ik daarvoor moest regelen kon 2015 voor mij pas beginnen toen we weer thuis waren. Maar toen moest ik eerst nog even een paar dagen uitzieken van een griepje. En daarom begon het jaar voor mij eigenlijk pas maandag de 12e.
Ach ja, zo gaat dat. In ieder geval ben ik nu weer op de been en klaar voor een jaar vol nieuwe schrijfuitdagingen.

Poirot

Vorig jaar deed ik mee met een schrijfwedstrijd. Dat doe ik niet vaak – ik heb tenslotte al meer dan genoeg schrijfwerk – maar het onderwerp sprak me aan. Vanwege het uitkomen van een nieuw boek over Agatha Christie’s schepping Hercule Poirot organiseerde Hebban een Hercule Poirot verhalenwedstrijd. Mensen die me al wat langer volgen, weten dat Agatha Christie één van mijn favoriete schrijfsters is. Ik heb bijna al haar boeken en herlees ze regelmatig. Vandaar dat haar pedante Belgische detective bijna moeiteloos uit mijn toetsenbord vloeide. Ik haalde met mijn verhaal de shortlist en behoorde daarmee tot de beste acht. Helaas eindigde ik niet bij de eerste vijf, die in een e-boek dat door Hebban verspreid gaat worden terechtkomen, maar gelukkig heb ik zelf ook een website.
Wie nieuwsgierig is naar mijn verhaal kan het dus gewoon hier downloaden: Poirot en de vrouw die niet bestond (pdf of epub).

Lidy van de Poel

De Favorietroman met mijn nieuwste verhaal over Lidy van de Poel ligt nu in de winkels. Downloaden als e-book kan ook via deze link.

Overal blauwe plekkenTe veel hooi op de vork
Struikelend over de rommel in de kamer bereikte ze het bed en ze trok het jongetje overeind. Was hij dood? Kon dat zomaar? Of was hij in coma? En waar bleef Bert? Ze bleelf met Jip in haar armen zitten terwijl de tranen over haar wangen liepen.
Bert kwam binnen. “ Wat is er? Oh nee!” Hij liep naar haar toe en tilde zijn zoon uit haar armen. “Wat moeten we doen?”
“Ik weet het niet, ik weet het niet. Ik weet helemaal niets meer.”

Week van het romantische boek

Ook zo’n liefhebber van liefdes-, familie- of streekromans? Het Valentijngenootschap is opgericht om te zorgen dat de media meer aandacht aan dit genre gaan schenken. Eén van de dingen waarmee we dat willen bereiken is het aanwijzen van een week waarin het romantische boek extra aandacht krijgt. En welke week is daarvoor nu meer geschikt dan de week voor Valentijnsdag? De week van het romantische boek wordt dan ook gehouden van 7 tot 14 februari. In die week zullen verschillende auteurs een lezing of signeersessie organiseren. De voorlopige agenda vind je hier.
Zelf ben ik in die week ook beschikbaar, al heb ik nog geen concrete afspraken. Mocht je mij en/of één van mijn collega’s willen boeken, neem dan vooral contact op! (niet alleen voor boekhandels en bibliotheken overigens. We komen overal waar we onze lezers kunnen ontmoeten, denk ook aan (vrouwen)verenigingen, bejaardenhuizen of andere evenementen)

Valentijnprijs

Op 14 februari wordt de week afgesloten met een bijeenkomst in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, waar de eerste Valentijnprijs uitgereikt. Kijk hier wie er genomineerd zijn en hoe je kunt stemmen.

Dit is dé tijd om na te denken over goede doelen en giften. Natuurlijk heeft iedereen zo zijn vaste doelen en donaties. Dat is bij ons niet anders. En hoewel je het zoveel mensen zou gunnen, kun je je geld nu eenmaal maar één keer weggeven. Maar wist je dat er ook manieren zijn om zonder extra kosten goede doelen te steunen?
Ik heb er een aantal op een rijtje gezet.

Nuon Exclusief punten
Klanten van Nuon ontvangen maandelijks klanten punten als dank voor hun klandizie. Daar kun je leuke dingen mee sparen, maar het kan ook uitgegeven worden aan een goed doel.  Voor 250 punten wordt een gezin in Mali voorzien van zonne-energie.
https://www.nuonexclusief.nl/punten/Detail/steun-het-goede-doel 

Airmiles
Volgens mij bij bijna iedereen wel bekend, maar het hoort wel in dit rijtje thuis: ook airmiles kunnen gespaard worden voor goede doelen. Je kunt eenmalig je gespaarde punten doneren, maar ook automatisch alles sparen voor het doel van je keuze.
https://www.airmiles.nl/inwisselen/Paginas/goede_doelen.aspx

De punten die je met de Kruidvat-klantenkaart spaart kun je ook doneren aan een goed doel (als ik het goed onthouden heb gaan die punten naar Orange Babies), maar ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik die klantenkaart zelf niet heb.

Flying Blue
Als (vaste) klant van KLM/Air France kun je je inschrijven voor Flying Blue. Dat levert pas echt voordelen op als je heel veel vliegt, maar je kunt wel de gespaarde miles doneren aan een goed doel.
http://www.klm.com/travel/nl_nl/flying_blue/spend_miles/aircares_donations/index.htm

Douwe Egberts punten
Ook zoveel punten in een laatje verzameld en nog steeds niet genoeg om er iets nuttigs mee te kopen? Doneer ze via de Lionsclub aan de voedselbanken.
http://www.lionshelpen.nl/

Online winkelen?
Kijk eerst eens bij Sponsorkliks of je favoriete winkel er bijstaat en steun op die manier een goed doel.  Als je bovenstaande link gebruikt gaan de donaties naar stichting Bulungi, een kleinschalige stichting die zich inzet voor gehandicapte kinderen in Uganda.

Als afsluiter nog even dit filmpje. Best confronterend als je erover nadenkt hoe je zelf zou reageren.

Heb je nog aanvullingen? Dan hoor ik het graag!

Ik ben dol op december, maar mensen, wat verkijk ik me altijd op hoeveel ik kan doen in die paar weken…
Gelukkig heb ik geleerd dat het leuk is om voorpret te hebben en plannen te maken, maar dat het even leuk is om uiteindelijk diep adem te halen, los te laten en de todo-lijst de deur uit te gooien.
Want die hele feestmaand draait wat mij betreft toch om genieten, liefst met zoveel mogelijk mensen om me heen. En dat is dan meteen de reden waarom het kerst e-boekje dat op de planning stond zal moeten wachten tot volgend jaar. En waarom deze nieuwsbrief aan de late kant is. Ik zit weer eens in tijdnood. Zodra ik mijn maandelijkse nieuwtjes voor jullie op een rijtje gezet heb, ga ik (eindelijk) die kerstboom eens neerzetten. En de rest van al mijn plannen? Die mogen wachten tot volgend jaar. Of tot ik ineens toch nog zin krijg om er iets mee te doen. 😉

Kerstverhaal

Eén van de dingen die ik liever niet wilde schrappen was het jaarlijkse (maar vorig jaar lukte het ook al niet) Kerstverhaal. Gelukkig vond ik in mijn archieven een vergeten opzetje dat ik vrij snel af kon werken. Het is weer een heerlijk ouderwets sentimenteel verhaal geworden, zoals dat (in mijn ogen dan) hoort met Kerst.

Thuis

‘Een kerstboom? Ik weet het niet. Het heeft zo weinig zin hier.’ Bij het zien van de teleurgestelde uitdrukking op het gezicht van haar man, haalde Diana haar schouders op. ‘Het is toch zo?’
‘Ik zie het probleem niet.’
‘Ik had me er zo op verheugd om deze kerst al in ons nieuwe huis door te brengen. Heb je gezien wat ik wilde doen met de kerstversiering? Een enorme boom in de hal en in iedere kamer een kleine. En allemaal in een andere stijl, die past bij de inrichting van de kamers.’
‘Er komt iedere dag een kamer bij in die denkbeeldige villa van jou.’

Weten hoe het verder gaat? Downloaden kan hier: pdf – epub
Meer kerstverhalen? Kijk hier voor de complete lijst met korte (kerst) verhalen van voorgaande jaren.

Recensie

The Bookgirl plaatste een gastrecensie over Erfgoed die precies aangeeft wat ik hoop te bereiken met mijn boeken. Het is misschien geen grote ambitie, maar ik vind het een enorm compliment als mensen zeggen dat mijn boeken voor een paar uurtjes ontspanning gezorgd hebben.
“De roman leest gewoon heerlijk ontspannend weg, lekker bij openhaard met een pot thee en chocolaatjes. Of gewoon bij de verwarming met een plaid op de bank. Ik geef toch nog 3 sterren. Voor het feelgood gevoel.”

Interview

Het Valentijngenootschap plaatste een interview met mij op hun website. Leuke vragen, hopelijk ook leuke antwoorden 😉

Nieuw boek

De fondslijst is verschenen en dus mag ik eindelijk de cover, de titel en de samenvatting van mijn nieuwe boek bekend maken.

Alles onder controle

Eigenlijk is het niets voor Vera Meier om spontaan een bezoekje aan een oude vriendin te brengen. Ze houdt van orde en regelmaat en zou het liefst haar hele leven tot op de minuut plannen, maar het lijkt wel of de ene onregelmatigheid de andere meebrengt. Haar relatie is voorbij, ze heeft ontslag genomen en ze besluit zelfs vrij onverwacht voorlopig bij Mariska en haar familie te blijven om te helpen met de verzorging van Mariska’s zieke vader.
Het duurt niet lang voor Vera het gevoel begint te krijgen dat er dingen niet kloppen. Ze wijt het aan het totale gebrek aan regelmaat in het huis, maar na een tijdje begint ze toch te vermoeden dat er meer aan de hand is. Dat ze daarnaast ook nog worstelt met haar nog niet verwerkte gevoelens voor haar ex en een groeiende sympathie voor Mariska’s neef, zorgt voor meer onrust dan haar lief is.

‘Alles onder controle’ staat gepland voor mei 2015 (maar dat kan dus nog anders uitpakken).
Nieuwsgierig naar de boeken van mijn collega’s? De fondslijst is hier te downloaden.

En verder

… wens ik iedereen heel fijne feestdagen en een gelukkig 2015!

En toen was het alweer tijd voor een nieuwsbrief. De afgelopen maand was een heftige. Laten we het er maar op houden dat ik een hoop levenservaring heb opgedaan die ik weer in mijn boeken kan gebruiken. Proberen zaken te doen met onbetrouwbare types, een tropische ziekte waardoor je ineens weet hoe het voelt als je negentig bent en je gewrichten niet meer mee willen werken… ik heb het allemaal meegemaakt.
Maar gelukkig waren er ook positieve dingen en we zijn van plan om flink te genieten van onze laatste weken op het eiland.

Biblionrecensie Thuisgekomen

Bibliotheken

Boek 9

En verder:

Niets zo goed voor mijn stukjesschrijfinspiratie als een officiële blogpauze. Ineens zat ik gisteren een stukje te schrijven over mijn stoel. Misschien kwam het juist wel door die blogpauze, want ik schreef dit gewoon, zomaar, omdat ik er zin in had. Zonder na te denken over alles wat er tegenwoordig bij komt kijken als ik over bloggen nadenk. Het was gewoon een schrijfsel, zoals ik ze vroeger vaak schreef. Het gaat nergens over, maar is wel leuk om te doen en misschien ook wel leuk om te lezen. Dus ik dacht: die zet ik op mijn blog.

Maar toen kwamen de twijfels. Is mijn pauze al voorbij dan? En ga ik in het vervolg dit soort stukjes schrijven? Kan ik dat wel weer elke week? En moet er geen foto bij? Trouwens, zo’n geweldig leuk stukje is het nu ook weer niet. Een column kan ik het niet noemen. En een blogpost is het ook niet. Daarvoor is het weer te erg “een stukje”. Niet plaatsen dan maar? Ook weer jammer. Nieuw blog beginnen voor schrijfsels? Maar meer dan de helft van mijn oude blog bestaat uit schrijfsels, dus dat slaat ook nergens op. En…

Weet je wat? Ik stop gewoon met piekeren en denken en zeuren. Dat lijkt me voor alle partijen en vooral voor mezelf een stuk prettiger. Ik plaats gewoon waar ik zin in heb als ik daar zin in heb en we zien wel hoe dat verder gaat…

Ik zakte níét als eerste door mijn stoel en dat was fijn. Mijn magere echtgenoot ging me voor, dus het lag niet aan mijn overgewicht. Het is blijkbaar gewoon een feit dat de bekende witte plastic opvouwbare tuinstoelen met verstelbare rugleuning (een hele mond vol, maar als het goed is weet u nu wel wat voor stoelen ik bedoel) maar zeven weken intensief gebruik kunnen doorstaan.
We hebben het in dit geval wel over héél intensief gebruik. Want we hebben hier nu eenmaal geen bank, geen kantoorstoelen en geen… oh ja, wel een eettafel. Maar die staat in de keuken en daar is het nooit koeler dan negenentwintig graden. Niet de meest ideale plek om te eten of te werken. En ook een beetje zonde als je buiten een prachtig overdekt terras hebt.
Daar stonden geen comfortabele stoelen, dus die kochten we zelf. Ze zaten heerlijk. Van het eerste kopje koffie ‘s ochtends tot het laatste glaasje rosé in de avond en tijdens alle maaltijden en werkzaamheden daar tussenin.
Ik deed de btw-aangiftes en ik werkte aan mijn negende boek. Ik schreef een kort verhaal voor een verhalenwedstrijd* en ik begon aan drie nieuwe projecten. Alles op die simpele witte tuinstoel.
Het zou mooi zijn geweest als die stoelen het gewoon hadden volgehouden tot we terug gingen naar Nederland. Daar gingen we eigenlijk zelfs gewoon vanuit. Maar helaas, ze zijn kapot. Allebei.
Echtgenoot zakte er wel een beetje anders doorheen dan ik. Bij hem brak er iets kleins. Met een halve rol duct tape plakte hij de boel weer bij elkaar en dat leek het nog te houden ook. Tot er weer iets kleins brak, we de stoel afschreven en hij noodgedwongen een minder comfortabele stoel ging gebruiken. Heel beschaafd allemaal.
Nee, dan ik. We waren aan het barbecueën en ik had net de laatste hap van mijn hamburger genomen. Ik leunde tevreden achterover in mijn fijne stoel die lekker nog heel was, toen het ding met een enorme klap in één keer compleet doormidden brak en ik op de grond belandde. Gelukkig niet heel pijnlijk, maar wel spectaculair. En een beetje een afgang, want we hadden een gast. Toch fijn dat we die al hadden uitgelegd waarom er nog maar één goede stoel was…

*maar daar ga ik helemaal niets over zeggen, want ik win dat soort dingen nooit en dan kan er maar beter niemand weten dat ik heb meegedaan

Ik lag weer eens onder een palmboom (een andere dan die waar ik meestal onder lig deze keer, maar dat is op de foto niet te zien), toen ik bedacht dat ik een foto moest maken voor mijn blog. En toen ik dat gedaan had bedacht ik dat ik eigenlijk wel weer eens een tijdje niet steeds met mijn hoofd bij dat blog wilde zitten. Want zo werkt dat bij mij, ik post misschien niet vaak, maar ik denk er wel voortdurend over na. Is dit leuk om te vertellen, is dat niet te privé, vinden mensen zus of zo eigenlijk wel boeiend en moet ik hier niet gauw een foto van maken?

Ik beleef dus eigenlijk een groot deel van mijn leven met een blogbril op. En daardoor zit mijn hoofd te vol voor andere dingen. Ik heb zoveel plannen op schrijfgebied (vervolgverhaal, korte verhalen serie, meer boeken), maar mijn gedachten gaan altijd weer naar die foto’s en die blogtekstjes. Vroeger kapte ik er gewoon mee als ik het weer eens zat was. Dat luchtte wel enorm op, maar dat wil deze keer toch maar niet doen. Ik heb nu meer volgers en lezers dan ooit (al blijft het bij een klein beetje vergeleken met een hoop anderen) en die kan ik toch niet zomaar zonder waarschuwing laten zitten.

Iets minder definitief dan maar?
Een blogpauze voor onbepaalde tijd. Dat lijkt me wel wat. Ik ga een paar maanden zonder blogbril genieten van het (ik wilde bijna schrijven: mijn, maar dat klopt natuurlijk niet) eiland en ik hoop dan tijd over te hebben om me eens te richten op al die andere plannen.

Mensen die op de hoogte willen blijven van schrijfnieuws kunnen me vinden op mijn website (stiekem ook gewoon een blog en dus ook te volgen via blogger, bloglovin etc.) en ik zal het hier laten weten als één van die andere plannen van de grond komt.

Iedereen heel erg bedankt voor het lezen en reageren en wie weet (over een paar maanden weer) tot blogs!

Na een paar drukke weken zijn we eindelijk terug op Curaçao. Niet dat we het nu minder druk hebben, maar voor een stel zomerliefhebbers als wij werkt het toch een stuk prettiger buiten op de porch, dan binnen terwijl de regen tegen de ramen tikt (hoewel ik gehoord heb dat het in Nederland op dit moment ook best lekker weer is). En het helpt ook wel dat we af en toe even naar het strand kunnen om te genieten van de palmbomen of een mooie zonsondergang.

Recensies en interview

De nieuwe boekensite Hebban heeft sinds kort ook een afdeling die speciaal bestemd is voor het romantische boek. Hebban Romance stelde mij vragen over onder andere Thuisgekomen en over de dyslexie-uitgave van Tegenstelling. Het interview is hier te lezen.

Hebban Romance recenseerde ook twee van mijn boeken. Simone Foekens gaf Thuisgekomen vier sterren: “Een roman met een origineel thema. […] Al met al een boek om heerlijk mee te relaxen.”. En Diana van Eynde was over Erfgoed al even enthousiast. “Erfgoed is een verhaal over liefde. Niet alleen over ware liefde, maar ook over de kern van liefde. Niet elk huwelijk is of wordt een goed huwelijk en geheimen kunnen een huwelijk tot in de kern kapot maken. Geertrude heeft met dit boek duidelijk een fijne feelgoodroman neergezet.”

Bibliotheken

Het wachten is nog even op de Biblionrecensie (dat blijft spannend), maar ik verwacht dat het niet al te lang meer duurt voorThuisgekomen ook te lezen is via de bibliotheek.

Lidy van de Poel

De afgelopen week legde ik eindelijk de laatste hand aan mijn verhaal voor Lidy van de Poel. De kinderarts krijgt weer te maken met allerlei soorten kinderleed en goed bedoelende volwassenen, die daardoor domme fouten maken. Wanneer het verschijnt weet ik nog niet, maar natuurlijk meld ik het hier en op facebook zodra het verkrijgbaar is.

Boek nummer 9

Tja, het is een langzaam proces, maar het komt eraan. Ik ben bezig met de allerlaatste puntjes op de i. Titel, samenvatting en omslagvoorstel zijn al naar mijn uitgever, dus nu is het wachten op wat de vormgever daarmee gaat doen.
En ondertussen schrijf ik rustig verder aan boek nummer 10…